درباره این کتاب
عنوان اصلی:
I Ging: Das Buch der Wandlungen
ایجینگ: کتاب تغییرات
نویسنده: ریچارد ویلهلم
ویلهلم ای جینگ را صرفاً کتابی برای پیشگویی نمیدانست، بلکه آن را بیان فشردهای از نگرش چینی به جهان، انسان و دگرگونی میشمرد؛ نگرشی که بر هماهنگی میان آسمان، زمین و انسان و بر درک الگوهای تحول در طبیعت و زندگی تأکید دارد. از همین رو، ترجمهٔ او بیش از آنکه یک برگردان صرف از متن باشد، تلاشی برای انتقال روح سنت تفسیری چین به زبان و ذهنیت غربی بود.
شهرت جهانی این ترجمه تا اندازهٔ زیادی با استقبال و حمایت کارل گوستاو یونگ گره خورده است. یونگ که سالها با ویلهلم دوستی و همکاری داشت، برای ترجمهی کتابْ مقدمهای مشهور نوشت و ای جینگ را نمونهای برجسته از شیوهای متفاوت در فهم رابطهی میان رخدادها و معنا معرفی کرد؛ دیدگاهی که بعدها با نظریهٔ «همزمانی» (Synchronicity) او پیوند یافت. این مقدمه و نفوذِ فکریِ یونگْ موجب شد ای جینگ در جهانِ غربْ از قالب یک «کتاب فال شرقی» فراتر رود و بهعنوان اثری فلسفی، نمادین و روانشناختی مورد توجه قرار گیرد.
ترجمهٔ ویلهلم ـ که بعدها به وسیلهٔ کری باینز به انگلیسی برگردانده شد ـ همچنان یکی از پرخوانندهترین و تأثیرگذارترین ترجمههای ای جینگ در جهان غرب به شمار میآید و برای بسیاری از خوانندگان غربی، نخستین دریچهٔ آشنایی با این کتاب بوده است.
شش خطی 5
صبر کردن، انتظار کشیدن(شو Xū)
اسامی و مفاهیم دیگر: وقت شناسی، زمانبندی الهی، اعتماد به خدا، اطمینان از رسیدن به مقصود، تغذیهی مناسب، بیاقدامی محاسبهشده، به انتظار روزی
معرفی
سنجش:
این چیزی است که استواری و توان لازم برای انجام کارهای بزرگ و پر مُخاطره را تأمین کند.
در اینجا با خطراتی مواجه میشوید که باید به آنها غلبه کنید. ضعف و بیصبری هیچ کاری از دستشان بر نمیآید. تنها شخصی قدرتمند میتواند با سرنوشت روبرو شود، و به خاطر داشتن امنیت درونی تا پایان میایستد.
تنها وقتی با چیزها دقیقاً همانطور که هستند روبرو شویم –به دور از توهم، گمانهزنی یا فریبِ خود- جنبههای مختلف اتفاقات برایمان روشن میشود و میتوانیم راه رسیدن به موفقیت را تشخیص دهیم.
این روشنی باید در عمل و با عزمی راسخ و استوار دنبال شود؛ چون تنها فردی که عزمی راسخ دارد به استقبال وقایع میرود و توانایی کافی برای رویارویی با آنها را دارد.
چنین فردی توانایی عبور از رودخانهی بزرگ که به معنی گرفتن تصمیم مهم که غالباً با خطراتی همراه است را دارد.
تصویر:
نگارهی انتظار.
به این ترتیب، انسان برتر میخورد، مینوشد، سرحال و با نشاط است.
نباید نگران شوید و بخواهید پیش از رسیدن زمان مناسب در کارها دخالت کنید.
در این زمان بدن را با غذای مناسب و ذهن را با حفظ حال خوش آمادهی رسیدن آنچه مقدر شده کنید.
خط اول:
ویلهلم: به انتظار ماندن در دشت. پایبندی به آنچه پایدار است هماهنگ و سودمند است. خطایی نیست.
شما باید تا آنجا که ممکن است به زندگی معمولی خود بپردازید.
فقط اینگونه میتوانید از انجام کارهای زودهنگام که نیروی شما را تحلیل میبرند جلوگیری کنید.
اینگونه از سرزنش و خطایی دور میمانید که مایهی ضعف شما در آینده خواهد شد.
خط دوم:
ویلهلم: به انتظار ماندن در شن. شایعاتی پخش شده است. پایان (کار) خوشاقبالی به دست میآید.
مخالفتها در حال آشکار شدن هستند. در سختی بودن فرمانده (مدیر، رئیس و...) به راحتی میتواند بیشتر شود و دیگران یکدیگر را سرزنش کنند.
کسی که آرام بماند کارها در آخر برایش خوب پیش میروند.
اگر سعی نکنید دیگران را با کارهای آسیب زننده راضی کنید، تهمتها برطرف خواهند شد.
خط سوم:
ویلهلم: به انتظار ماندن در گِل منجر به حمله دشمن میشود.
به جای قوی شدن، گرفتن تصمیم لازم و غلبه بر خطر -عبور از رودخانهی بزرگ- در همان تلاش اول، شروعی نادرست باعث شده در ساحل رودخانه (این ماجرای مخاطره آمیز) گیر کنید.
ماندن در چنین جایی مثل دعوتنامه فرستادن برای دشمن است.
با اینحال، احتیاط و جدّیت میتواند شما را از آسیب دور نگه دارد.
خط چهارم:
ویلهلم: به انتظار ماندن در خون. از غار خارج خواهد شد.
خونریزی به نظر نزدیک است. مثل کسی که در گودال گیر افتاده راه پس و پیش نیست.
در این زمان فقط باید محکم بمانید(تکیه بر نور درونی ناشی از سه خطی آسمان در پایین) و اجازه دهید قضای الهی جریان یابد.
این خونسردی(ناشی از نور درونی) که ما را از انجام هر کار دردسر سازی باز میدارد، تنها راه خارج شدن از این خطر است.
خط پنجم:
ویلهلم: به انتظار ماندن در کنار گوشت و نوشیدنی. درستی و محکمی خوشاقبالی به بار میآورد.
با داشتن قدرت درونی کافی میتوانید از این وقفهها برای تجدید قوا استفاده کنید.
باید یاد بگیرید بدون منحرف شدن از هدف، از لحظه لذت ببرید؛ چون برای پیروز ماندن باید استوار بمانید.
این خط در بردارندهی تمام راز ششخطی است:
در این موقعیت، در حالی که در انتظار ماندهاید، بینش خود نسبت به مسیر را تازه و محکم کنید تا متانت و آرامشِ برخاسته از نشاط درونی خود را از دست ندهید.
بر اساس اویی شیشو:
تنها کسانی که از بینش(آگاهی) و تمرکز(تزکیه و پذیرش درونی) به صورت متعادل(جایگاه ینگ در وسط سه خطی بالایی) برخوردارند میتوانند "در میان نوشدنی و غذا به انتظار بمانند".(پس با قدرت درونی متعادل، در میان خطر نیز در آرامش و شفافیت باقی میمانید.)
خط ششم:
ویلهلم: فرد وارد غار میشود. سه میهمان ناخواسته میرسند. از آنها استقبال کنید، و در آخر خوشاقبالی خواهد بود.
شما باید پذیرای آنچه پیش میآید باشید.
دقیقاً در همین زمان که همه چیز بیهوده به نظر میرسد، بدون اینکه کاری کنید اوضاع دگرگون میشود.
اول شک دارید: این منجر به نجات من میشود یا فروپاشی من؟
شما در این وضعیت باید ذهنآگاه باشید و این تغییر یا کمک، به هر شکلی که هست را پس نزنید؛ باید این تغییر یا کمک را با احترام پذیرا شوید.
اینگونه از خطر رهایی میابید و همه چیز خوب پیش میرود.
حتی این تغییرات خوشایند، غالباً در لباسی به سمت ما میآیند که برای ما غریبه هستند.
بر اساس اویی شیشو:
این به معنای این است که نه تنها فرد به اشراق رسیده، بلکه به قلمرو خیال(ساختارهای ذهنی منشأ رنج)، قلمرو احساسات، رویدادهای فیزیکی و حالات متافیزیکی باز میگردد که تا حد امکان افراد بیشتری را (از رنج) آزاد کند و (همچنین) عناصر ذهنی و عینی علت و معلولهای این قلمروها را مشاهده کند. این ذهنی است که با سه دیدگاه(این سه قلمرو) یکپارچه شده که مردم را قادر می سازد خیرخواهان آزاد باشند. کسانی که به این نیکوکاران روشنشده احترام می گذارد پایان خوبی دارد.
گفتارهای شش خطی 5
ای دل فرو رو در غمش کالصبر مفتاح الفرج / تا رو نماید مرهمش کالصبر مفتاح الفرج
چندان فرو خور اندُهان تا پیشت آید ناگهان / کرسی و عرش اعظمش کالصبر مفتاح الفرج
خندان شو از نور جهان تا تو شوی سور جهان / ایمن شوی از ماتمش کالصبر مفتاح الفرج
باری دلم از مرد و زن برکَند مهر خویشتن / تا عشق شد خال و عمش کالصبر مفتاح الفرج
گر سینه آیینه کنی بیکبر و بیکینه کنی / در وی ببینی هر دمش کالصبر مفتاح الفرج
چون آسمان گر خم دهی در امر و فرمان وا رهی / زین آسمان و از خمش کالصبر مفتاح الفرج
هم بجهی از ما و منی هم دیو را گردن زنی / در دست پیچی پرچمش کالصبر مفتاح الفرج
اقبال خویش آید تو را دولت به پیش آید تو را / فرخ شوی از مقدمش کالصبر مفتاح الفرج
دیویست در اسرار تو کز وی نگون شد کار تو / بر بند این دم محکمش کالصبر مفتاح الفرج
دارد خدا خوش عالمی منگر در این عالم دمی / جز حق نباشد محرمش کالصبر مفتاح الفرج
خامش بیان سر مکن خامش که سر من لدن / چون میزند اندرهمش کالصبر مفتاح الفرج (مولوی - دیوان شمس)
۳۶-همچون کسانی باشید که منتظرند سرورشان از جشن عروسی بازگردد، تا چون از راه رسد و در را کوبد، بیدرنگ بر او بگشایند. ۳۷-خوشا به حال خادمانی که چون سرورشان بازگردد، آنان را بیدار و هوشیار یابد. آمین، به شما میگویم، خود کمر به خدمتشان خواهد بست؛ آری، آنان را بر سفره خواهد نشانید و پیش آمده، از ایشان پذیرایی خواهد کرد. (عهد جدید لوقا 12)
هر که بهر تو انتظار کند / بخت و اقبال را شکار کند
بهر باران چو کشت منتظر است / سینه را سبز و لالهزار کند
بهر خورشید کان چو منتظر است / سنگ را لعل آبدار کند
انتظار ادیم بهر سهیل / اندر او صد هزار کار کند
آهنی کهانتظار صیقل کرد / روی را صاف و بیغبار کند
ز انتظار رسول تیغ علی / در غزا خویش ذوالفقار کند
انتظار جنین درون رحم / نطفه را شاه خوشعذار کند
انتظار حبوب زیر زمین / هر یکی دانه را هزار کند
آسیا آب را چو منتظر است / سنگ را چست و بیقرار کند
انتظار قبول وحی خدا / چشم را چشم اعتبار کند
انتظار نثار بحر کرم / سینه را دُرج دُر چو نار کند
شیره را انتظار در دل خم / بهر مغز شهان عقار کند
بی کنارست فضل منتظرش / رانده را لایق کنار کند
تا قیامت تمام هم نشود / شرح آن کهانتظار یار کند
ز انتظارات شمس تبریزی / شمس و ناهید و مه دوار کند (مولوی - دیوان شمس)
انتظار کشیدن در عین اطمینانی که سعادت و فزونی خواهد رسید. (دی.اف هوک)
پیشینیان میگویند علیرغم اینکه مردم میخواستند بلافاصله خود را وقف پرداختن به آن کنند، موسی(ص) فوراً خیمهی عبادت را برپا نکرد و برای سه ماه صبر کرد. در این ماجرا درسی تکراری در مورد صبر در مسائل روحانی قرار دارد. بنی اسرائیل به جای پذیرفتن سخن مرشدشان که ارادهی الهی را ابلاغ میکرد، میخواستند ارادهی خودشان را به کرسی نشانند.... این پدیده، که آموزهای اساسی در مسائل درونی است، برای کسانی که صبر کافی ندارند نا آشنا نیست. زمان رخداد مسائل روحانی و معنوی وابسته به زمانبندی کیهانی است و بر اساس ارادهی فرد عمل نمیکند و این چیزی است که بارها و بارها نشان داده شده است. (هالوی: کابالا و خروج(بنی اسرائیل)
این ششخطی ابرها را در آسمان نشان میدهد، بارانی که همهچیز را رشد میدهد تا برای انسانها آب و غذا تأمین کند.
ایدهی هماهنگ و سودمند بودن انتظار (صبر) از ویژگیهای دو سهخطی، با ویژگی قدرت درونی و خطر در مقابل- گرفته شده است.
قدرتمند در مقابله با خطر به درون آن یورش نمیبرد، بلکه با متانتی برخاسته از این قدرت درونی به انتظار مینشیند، در حالی که ضعیف هنگام رویارویی با خطر، مضطرب میشود و نمیتواند صبور باشد.